از دیر بودن

دیر به دنیا آمدم

آن قدر که هر وقت بمیرم دیر است

همیشه مردد بودم

به راه رفتن در زمین

که گور پدرم بود و مادرم را میکشت

زمین

آبلهگون از کوهها و درهها

سبز از جنگل ها

و سرخ از آتش ها

اما همیشه ترسناک بود

میدانستم که دیر به دنیا آمدهام

و یک روز دور از تو خواهم مرد

برچسبها: شعر, مهدی جلیلی

+ نوشته شده در شنبه یازدهم دی ۱۳۹۵ساعت 17:2 توسط مهدی جلیلی |